1. Zasada ogólna przyjęcia układu

Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli za jej przyjęciem wypowie się większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.

2. Głosowanie w grupach wierzycieli

Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli (obejmujących poszczególne kategorie interesów), układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie za układem wypowie się większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy.

Warto przy tym zwrócić uwagę, że podział na grupy jest obligatoryjny jeśli układem objęci zostali:

  1. pracownicy, którzy wyrazili na to zgodę,
  2. wierzyciele, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego,
  3. wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo.

Co więcej ze względu na brak możliwości umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne zazwyczaj również w przypadku objęcia układem ZUS konieczne jest wydzielenie odrębnej grupy.

3. Wyjątki od zasady większości w grupach (tzw. mechanizm cram-down)

Układ może zostać przyjęty, nawet jeśli nie uzyskał wymaganej większości w niektórych grupach wierzycieli, jeżeli:

  • Za przyjęciem układu głosowała większość grup wierzycieli, w tym co najmniej jedna grupa wierzycieli, o których mowa w art. 161 ust. 1a pkt 3 Prawa restrukturyzacyjnego (jedni z wymienionych w pierwszym akapicie artykułu), lub wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia od wierzycieli, o których należnościach mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe,
  • W przypadku niespełnienia powyższego warunku, za przyjęciem układu głosowała co najmniej jedna grupa wierzycieli należąca do tych kategorii, którzy w przypadku upadłości otrzymaliby jakiekolwiek zaspokojenie przy zastosowaniu wyceny zakładającej kontynuację działalności przedsiębiorstwa dłużnika. Przy czym za przyjęciem układu głosowali wierzyciele mający łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.

4. Szczególna ochrona wierzycieli o wyższym stopniu zaspokojenia

Jeżeli wierzyciele z grupy o niższym stopniu zaspokojenia w postępowaniu upadłościowym otrzymają w drodze układu jakiekolwiek zaspokojenie, to wierzyciele z grupy (lub grup) o wyższym stopniu zaspokojenia, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, muszą uzyskać w drodze układu pełne zaspokojenie w terminie określonym w układzie.

5. Definicje stopnia zaspokojenia

Przez wierzycieli o wyższym lub niższym stopniu zaspokojenia rozumie się tych, którzy są zaspokajani w odpowiednio wyższym lub niższym stopniu w postępowaniu upadłościowym, w szczególności według kategorii zaspokojenia, z uwzględnieniem wierzycieli zaspokajanych w ramach odrębnego planu podziału.